2.6.51

ภาพถ่าย . ร้านหนังสือ . เกาเหลา pt 1

ไม่บ่อยนักที่จะเกิดแรงบันดาลใจติดๆ กัน 2 ครั้งในบ่ายวันเดียวกัน

บ่ายวันอาทิตย์ อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน แย่ไปนิด เพราะเพิ่งตากผ้าไปเมื่อตอนเช้า แถมติดกล้องมาถ่ายรูปด้วย
แต่จะว่าไปเมฆเป็นหย่อมๆ ก็ทำให้การเดินเล่น (หรือหลงทาง) บนถนนตะนาวน่ารื่นรมย์ขึ้นเป็นกอง (เพราะไม่ร้อน)

จากสถานการณ์การเมืองเริ่มอุ่นๆ เพราะกลุ่มคนเสื้อเหลืองออกมาไล่ nominee คนหน้าเหลี่ยม ก็เลยอยากจะออกมาถ่ายรูปซะหน่อย
แต่หันซ้ายหันขวาไป ไม่มีใครว่างนอกจากพี่ fringer ที่เคารพรัก
เจ๊ก็บอกว่าจะไปแถวๆ นั้นเหมือนกัน แต่จะไปที่ People Space ก่อน
ด้วยความที่ไม่อยากไปคนเดียว ก็เลยไปกับเค้าด้วย
คิดว่าแค่ัเจอกัน แล้วจะได้ไปต่อ

แต่ไม่ใช่แฮะ ... People Space ให้อะไรมากกว่าที่คิด

------------------

บทแทรก [ข้อมูลเกียวกับ People Space]
People Space ตั้งอยู่ในบริเวณแพร่งภูธร ถนนตะนาว เข้าไปในตรอกจะอยู่ตรงมุมซ้ายของเวิ้ง
ยังไงดี เอาเป็นว่า ดูในแผนที่ดีกว่านะ :-D
คุณ fringer บอกว่าที่ตรงนี้เป็นของคุณประภัสสร เสวีกุล (จะเป็นที่มาของตัวย่อ PS หรือเปล่า ก็มิอาจทราบได้) ให้พี่โญ (ภิญโญแห่ง open และ open book) ใช้เืพื่อประโยชน์แห่งมวลมนุษยชาติได้ตามอำเภอน้ำใจ
แล้วพี่เค้าก็ทำตึกแถว 2 ชั้นแคบๆ ได้น่ารักเสียนี่กระไร

------------------

ช่วงนี้ที่ Peopleo Space กำลังมีนิทรรศการ Mind's Eye ควบคู่ไปกับการสาธิตการทำภาพลงสีด้วยมือ (hand coloring) โดยคุณชัยพงษ์ กิตตินราดร
นึกภาพไม่ออกล่ะสิ ว่าการทำภาพลงสีด้วยมือคืออะไร

... มันก็คือการนำภาพขาวดำที่อัดลงบนกระดาษมาลงสีเข้าไปอีกยังไงล่ะ

อ้าว ถ่ายขาวดำแล้วจะลงสีทำไม อยากได้สีก็ถ่ายสีมาเลยดิ ...

หลายคนคงคิดอย่างงั้น ... มันมีที่มาที่ไปครับ

----------------------

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ...
ในสมัยก่อนที่ฟิล์มสียังไม่เิกิด การถ่ายภาพยังทำได้แค่ภาพขาวดำ
แต่คนอยากได้ภาพสี จะทำอย่างไรล่ะ
ก็ต้องระบายสีที่ต้องการลงไปสิครับ

ในการลงสีไม่ใช่ว่าจะใช้สีอะไรก็ได้นะ
สีที่ใช้สำหรับงานนี้ต้องมีคุณสมบัติพิเศษ
กล่าวคือสีที่ใช้จะต้องมีความโปร่งแสง
ลงสีไปแล้วไม่ทับรายละเอียดของภาพ

ถ้านึกภาพไม่ออก มันจะคล้ายๆ กับเอา photoshop มาทำภาพขาวดำในอดีตให้เป็นสี
แต่ยากกว่ามาก เพราะภู่กันมันไม่มีปุ่ม crtl + z ให้กด เวลาอยากเปลี่ยนใจน่ะสิ :-D

>>>>>>>> fast forward >>>>>>>>

กลับมาในปัจจุบัน
หลังจาก Kodakchrome มีให้ใช้กันอย่างแพร่หลายในปี 1935
เทคนิคการทำภาพลงสีด้วยมือก็ค่อยๆ กลายเป็นงานศิลปะอีกแขนงหนึ่งไป (เพราะไม่จำเป็นต้องมาลงสีเองแล้วนี่)
การลงสีก็แล้วแต่ความตั้งใจของศิลปินว่าต้องการผลลัพธ์อย่างไร
จากที่ถามคุณอาชัยพงษ์ ท่านบอกว่าจะใช้สีน้ำ ดินสอสี หรือเทคนิคอะไรก็ได้ แล้วแต่ว่าต้องการให้ภาพสุดท้ายออกมาอย่างไร
ไม่จำกัดว่าต้องใช้สีเฉพาะของมันเท่านั้น

อืม ดึกแล้ว มาต่อพรุ่งนี้แล้วกันนะครับ ;-)

27.5.51

รัก ... ดนตรี

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมไปงานแต่งงานญาติที่แพร่ครับ

งานนี้ไม่ได้พกกล้องไป เลยไม่มีรูปติดกลับมา
จะ่ว่าไปก็ไม่มีโอกาสได้ถ่ายรูปหรอก (มั้ง - เพราะบางทีแค่พกไปงั้นๆ ก็ได้รูปกลับมาเป็นร้อย) เพราะได้แต่วุ่นๆ กับการช่วยงาน

ที่ไปมาคราวนี้ นอกจากจะประทับใจเห็ดหอมที่แสนอร่อย
(ซึ่งไม่ว่าจะเอาไปชุบแป้งทอด หรือโปะหน้าด้วยกุ้งสับแล้วเอาไปนึ่ง ก็ล้วนแต่อร่อยจนลืมเรื่องลดน้ำหนักไปเลย)
ก็คงจะเป็นนี่เลย "ชมรมรักเสียงดนตรี"

ไงล่ะ งงล่ะสิ

ว่าเจ้าชมรมที่ว่าเนี่ย เค้าทำอะไรกัน แล้วมาเกี่ยวอะไรกับงานแต่งงาน

จากการสอบถามญาติที่อยู่ที่แพร่
ชมรมรักเสียงดนตรีเป็นกลุ่มผู้มีอายุในจังหวัดที่รักการร้องคาราโอเกะเป็นชีวิตจิตใจ
ฟังดูคล้ายๆ กับแก๊งในสวนลุมใช่มั้ยครับ
จะว่าไปมันก็คล้ายอยู่หรอก

แต่ ...

แก็งนี้เค้าตระเวณออกงานด้วย ;-)
เมื่อไหร่ที่มีงานแต่งของคนในจังหวัด
คนกลุ่มนี้จะตามไปขับกล่อมคนในงานด้วยเสียงเพลงอันไพเราะ (จริงๆ นะ หลายๆ คนร้องเก่งจริงๆ บางคนเคยได้แชมป์ประเทศไทยด้วยซ้ำ)

แล้วชมรมฯ นี้ไม่ธรรมดานะ
มีการมาซ้อมใหญ่กับสถานที่จริง
เพื่อให้การแสดงออกมาดีที่สุดอีกด้วย
ช่างทุ่มเท (หรือว่างงาน) อะไรเช่นนี้ :-D

ผมว่ามันน่ารักดีนะ
กับการที่คนกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันทำในสิ่งที่ตัวเองรัก
แล้วก็มีกิจกรรมร่วมกับคนอื่นๆ ในสังคม

ว่าแต่ ...

ผมอยากรู้จัง ว่าทางชมรมฯ เค้ารับงานนอกจังหวัดหรือเปล่า ;-)